Van Wwft naar AMLR.

De Anti-Money Laundering Regulation (AMLR) is de nieuwe Europese verordening voor het voorkomen van witwassen en terrorismefinanciering. De AMLR maakt onderdeel uit van het Europese AML-pakket en zorgt ervoor dat belangrijke anti-witwasregels rechtstreeks en uniform van toepassing worden in alle EU-lidstaten.

Voor organisaties betekent dit onder andere concretere en verder gestandaardiseerde eisen rondom cliëntonderzoek, UBO-verificatie, monitoring en het aantoonbaar vastleggen van uitgevoerde controles.

AMLR staat voor Anti-Money Laundering Regulation. Het is de Europese verordening die een groot deel van de regels rondom de bestrijding van witwassen en terrorismefinanciering binnen de Europese Unie harmoniseert.

De AMLR is op 9 juli 2024 in werking getreden en wordt vanaf 10 juli 2027 van toepassing. Vanaf dat moment moeten organisaties die onder de AMLR vallen aan de nieuwe regels voldoen.

Juist omdat de AMLR gevolgen kan hebben voor beleid, processen, databronnen en systemen, is het verstandig om ruim voor 2027 te bepalen welke aanpassingen binnen jouw organisatie nodig zijn.

De AMLR vervangt vanaf 2027 een belangrijk deel van de regels die in Nederland nu via de Wwft zijn geregeld. Omdat het om een Europese verordening gaat, gelden de bepalingen rechtstreeks in alle EU-lidstaten.

De Wwft verdwijnt daarmee niet simpelweg één-op-één. Nederland houdt nationale regelgeving nodig voor onderdelen die niet rechtstreeks door de AMLR worden geregeld.

Een belangrijk verschil is dat de AMLR rechtstreeks in alle EU-lidstaten geldt. Daarmee worden de regels voor het voorkomen van witwassen en terrorismefinanciering binnen Europa verder geharmoniseerd.

Voor de dagelijkse praktijk worden eisen bovendien op verschillende onderdelen concreter en specifieker. Denk aan cliëntonderzoek, het vaststellen en verifiëren van UBO’s, monitoring en het documenteren van uitgevoerde controles.

De AMLR geldt voor organisaties en beroepsgroepen die vanwege hun activiteiten verplicht zijn maatregelen te nemen om witwassen en terrorismefinanciering tegen te gaan. Dit zijn de zogenoemde meldingsplichtige entiteiten (obliged entities).

Daaronder vallen onder andere:

• banken, kredietinstellingen en andere financiële instellingen;
• accountants, auditors en belastingadviseurs;
• notarissen, advocaten en andere juridische professionals, wanneer zij bepaalde financiële, ondernemings- of vastgoedtransacties voor cliënten uitvoeren of begeleiden;
• trust- en company service providers;
• makelaars en andere vastgoedprofessionals wanneer zij optreden als tussenpersoon bij vastgoedtransacties, en bij bepaalde verhuurtransacties;
• aanbieders van kansspeldiensten;
• crowdfundingdienstverleners en -bemiddelaars;
• handelaren in onder andere edelmetalen, edelstenen, kunst en bepaalde hoogwaardige goederen;
• en onder de AMLR ook enkele nieuwe categorieën, waaronder voetbalmakelaars en bepaalde professionele voetbalclubs.

Veel basisprincipes van het huidige cliëntonderzoek blijven bestaan. De AMLR legt deze eisen echter op Europees niveau uniformer en op onderdelen specifieker vast.

Organisaties moeten onder andere voldoende informatie verzamelen over hun cliënten, de identiteit en UBO’s vaststellen en verifiëren, het doel en de aard van de zakelijke relatie beoordelen en cliënten gedurende de relatie blijven monitoren.

Daarnaast wordt het belangrijk om goed te kunnen aantonen welke informatie is gebruikt, uit welke bron deze afkomstig is en welke controles zijn uitgevoerd.

Onder de AMLR blijft het niet bij het vaststellen wie als UBO van een organisatie kan worden aangemerkt. De informatie over de UBO moet ook worden geverifieerd aan de hand van betrouwbare en onafhankelijke bronnen.

Daarbij is inzicht in de eigendoms- en zeggenschapsstructuur belangrijk. Zeker bij complexere organisaties kan dit betekenen dat meerdere entiteiten en relaties onderzocht moeten worden om uiteindelijk vast te stellen welke natuurlijke personen de uiteindelijke belanghebbenden zijn.

Monitoring blijft een belangrijk onderdeel van het cliëntonderzoek. Organisaties moeten gedurende de klantrelatie beoordelen of informatie nog actueel is en of relevante veranderingen aanleiding geven om het cliëntdossier of risicoprofiel opnieuw te beoordelen.

Denk bijvoorbeeld aan wijzigingen in bestuurders, UBO’s of eigendomsstructuren, maar ook aan nieuwe sanctie-, PEP- of andere relevante risicosignalen.

Met actuele databronnen en automatische signaleringen wordt het eenvoudiger om dergelijke veranderingen tijdig te herkennen en aantoonbaar op te volgen.

Begin met inzichtelijk maken wat de AMLR betekent voor de huidige inrichting van je cliëntonderzoek. Kijk daarbij niet alleen naar beleid, maar juist ook naar de dagelijkse uitvoering.

Breng bijvoorbeeld in kaart welke gegevens en bronnen je gebruikt, hoe UBO’s worden vastgesteld en geverifieerd, hoe monitoring is ingericht en hoe controles en beslissingen worden vastgelegd. Bekijk vervolgens waar processen, data of tooling moeten worden aangepast richting 2027.

AMLA staat voor Authority for Anti-Money Laundering and Countering the Financing of Terrorism en is de Europese autoriteit voor de bestrijding van witwassen en terrorismefinanciering.

AMLA draagt bij aan meer uniform toezicht binnen de EU, ondersteunt en coördineert nationale toezichthouders en houdt daarnaast rechtstreeks toezicht op een beperkte groep geselecteerde financiële instellingen met een hoog risicoprofiel.

De AMLR bepaalt de regels, AMLA helpt erop toe te zien dat deze regels binnen Europa consistent worden toegepast.

Nee. Vanaf 2028 gaat AMLA rechtstreeks toezicht houden op maximaal 40 geselecteerde financiële instellingen of groepen met grensoverschrijdende activiteiten en een hoog risicoprofiel. De eerste selectie vindt plaats in 2027. Andere organisaties blijven in principe onder toezicht van hun nationale toezichthouder vallen. AMLA speelt echter ook daar een rol, onder andere door het toezicht binnen Europa verder te harmoniseren.

Deze organisaties komen niet automatisch onder rechtstreeks toezicht van AMLA te staan. AMLA krijgt wél een rol in het verder op elkaar afstemmen van het toezicht in Europa, ook voor de niet-financiële sector. Zo werkt AMLA aan gemeenschappelijke methodes waarmee nationale toezichthouders risico’s beoordelen. Voor organisaties betekent dit dat niet alleen de regelgeving zelf verder wordt geharmoniseerd, maar ook de manier waarop naar de naleving daarvan wordt gekeken.